Leden schrijven

 Door Jan Hubers, lid archiefcommissie.

 

Kolde

 Now heb ik effen tied van schrieven,

want buuten is et smerig kold

Ik wet neet of et zo zal blieven,

en of wi"j doar wel zo van hold.

De zunne schient hier deur de ramen,

ut is geweldig winterwear.

Dit wear dat hèt van alle namen,

moar steet mien tegen keer op keer.

Ik hol niet van die slimme kolde,

krieg al de kriebels ák et zie.

Joa, van de tenen tot de scholder,

doet mien dit wear moar liever nie.

 

Leaven

Doe ow ogen toch is los,

bekiek de dinge is goed.

Of ie thuus zit of in 't bos,

ut zit ons toch in ut bloed.

Loat ut op ow in warken,

wa'j um oew hen zo ziet.

Dan zu'j effen later marken,

alles wurd mooier mettertied.

Ut gif rust in oew gemoed,

as ie doar de tied veur nemt.

Want ut dut de mensen goed,

is ut leaven ongeremd.